Kortom, stukjes typen heeft mij gevormd en van de straat gehouden. Het heeft mij stiekem ook wel wat gebracht in de vorm van connecties en kennis. Als je spelfouten of verkeerde aannames maakt komen mensen die kennis gewoon zelf brengen, heel handig.
Maar ik zat al zoveel tegen een scherm aan te kijken in mijn dagelijkse werk, dat ik het typen een beetje zat was geworden. Bestandjes met halve teksten, lelijke statische HTML pagina’s en stukjes prutswerk van code keken mij iedere keer aan als ik op de verkeerde map klikte.
Morgen dan, verzuchte ik steeds weer. De bank, die ooit van mijn grootouders was, had mijn warmte nodig.
De reden om dit weer een beetje op te pakken is eenvoudig en bestaat uit de volgende motieven:
Dat is nog een vaag idee, maar ik wil proberen de volgende onderdelen aan elkaar te knopen en daar een low-tech, content gericht netwerkje van te maken:
Het idee is om bestaande connecties een bericht te sturen dat ik het zat ben en het anders ga oplossen. In dat bericht verwijs ik ze naar een pagina of post op deze website met uitleg. Daar staat ook een linkje naar een formulier waarin zij zichzelf kenbaar kunnen maken als contact en een eigen website en/of rss feed achter kunnen laten.
Met de informatie uit het formulier maak ik een ‘zakelijke’ contactenlijst, de opgegeven websites publiceer ik hier en de rss feeds voeg ik toe aan een reader zodat ik een beetje op hoogte kan blijven van iedereen.
Wat ooit een zakelijk contactenboekje was met een timeline van nieuwe banen, gezochte banen en leuke projecten is verworden tot een kakafonie van borstklopperij, LLM teksten, idiote spelletjes en reclames.
Mijn idee is om zelf werkupdates te plaatsen in een aparte categorie of onder een aparte tag en deze via een aparte pagina en aparte RSS feed beschikbaar te stellen. Zo kun je het lezen en volgen als je dat wil.
Of dit gaat werken qua techniek geloof ik wel, maar of mijn netwerk dit ook ziet zitten weet ik nog niet. Daar moet ik mij maar niet door laten afleiden en het gewoon gaan proberen.
]]>